Route Colombia

Bijna is het zover… onze eerste fietstrip naar Zuid-Amerika. Dit keer gaan we fietsen in Colombia. Wederom een land met een slecht imago, maar met veelbelovende, positieve verhalen van reizigers die er geweest zijn.

Ook de NOS heeft toevallig vandaag een positief nieuwsbericht over Colombia geplaatst.

Tijdens deze reis zullen we fietsen van Bogota via diverse kleurrijke dorpjes en steden en over flink wat ‘heuveltjes’ (max. 3.700m hoog) naar het eindpunt Neiva (Tatacao Desert).

Vooralsnog is dit de route die we in gedachte hebben:

Advertenties

Rondje Uganda

Na 3 weken fietsen en zo’n 800km zijn we weer terug waar we zijn begonnen (en waar we een tussenstop maakten), bij ICU-guesthouse in Kampala.

De route die we gereden hebben ging veelal over de grote verharde weg, maar ook regelmatig over onverharde, stoffige wegen door de binnenlanden. 

De wegen in en rondom Kampala zijn erg druk. Mede door de smerige uitlaatgassen en zwarte rook uit diverse auto’s en motoren is fietsen hier geen pretje. Hoe verder je van Kampala weg bent (na Mbarara en Jinja) hoe rustiger de verharde wegen worden en hoe prettiger het fietsen is. De laatste etappe van Kayunga naar Kampala was overigens heerlijk rustig en prachtig. In Kampala zelf was het verkeer druk en chaotisch. Maar we kunnen echt genieten van het slalommen tussen brommertjes, motoren, auto’s en bussen. De ene keer wordt je (bijna) van je sokken gereden, de andere keer wordt je hartelijk begroet en krijg je voorrang, uiteindelijk komt het altijd goed…

Het asfalt is over het algemeen van goede kwaliteit met weinig gaten, de wegkanten zijn soms wel erg verradelijk. De weg door Queen Elisabeth National Park leek echter meer op gatenkaas dan op een asfaltweg.
Het verkeer, met name de vrachtauto’s, bussen en matatu’s (14 persoons minibusjes/taxi’s) rijden hard en houden zeker niet altijd rekening met ons of het overige verkeer.

Ook moesten we opletten voor wilde dieren, maar meer dan buffels, zebra’s en bavianen hebben we tijdens het fietsen niet gezien. Bij de fietstocht met gids door Nationaal park Lake Mburo (waar we niet zelfstandig doorheen mochten fietsen), hebben we al geleerd hoe we buffels weg moeten jagen (klap op je bovenbeen en weg zijn ze!) en van de bavianen wisten we voldoende afstand te houden. De olifanten, leeuwen en nijlpaarden hielden zich goed verborgen, die hebben we alleen tijdens de safaritocht per jeep en boot gespot.

De onverharde wegen leiden door vele kleine dorpjes maar ook over veel (pittige) heuveltjes. De kwaliteit van de wegen/paden is erg wisselend. Op Buggala island (Ssese Islands) is de weg perfect, bijna een dirt highway (wel met enkele heuvels). Echter na het oversteken van het Victoriameer met de ferry lijkt de weg bijna weggespoeld en is het zoeken naar een goed te berijden spoor. 

Onze route bestond uiteindelijk uit 2 rondes: Kampala-Fort Portal (+/-600km waarvan +/- 200km onverhard) en Kampala – Jinja – Kampala (+/- 250 waarvan +/- 40km onverhard). 

Wij vonden het al met al zeer prettig fietsen in Uganda, vooral door de vriendelijke bevolking en doordat er elke minuut wel iets ‘wonderlijks’ te zien is… 

Ontmoetingen

De reacties van de oegandezen als we voorbij komen fietsen zijn meestal hartverwarmend. De kinderen roepen luid “Mzungu, how are you?” 

Wanneer we gespot worden vanaf een schoolplein hebben we binnen no-time een kindermenigte die ons aanstaart of toejuicht.

Soms rennen kinderen ons achterna. Terwijl wij een heuvel opploeteren, blijven zij gewoon naast ons rennen met 12km/u.

Sommige mannen op brommers steken hun duim op, maken duidelijk dat we goed bezig zijn. Anderen maken duidelijk dat ze niet begrijpen waar we mee bezig zijn. “Waarom met de fiets?” Vaak gevolgd door een schaterlach.

Toen we gisteren onze fiets al geparkeerd hadden, vroeg iemand “Ben je helemaal komen lopen?” Nee, je ziet de fietsen toch?! Maar die vraag is een stuk logischer nu we gezien hebben dat Oegandezen hun fiets gebruiken als soort van kruiwagen. De fiets is vaak zo volgeladen dat de trappers niet meer te gebruiken zijn en dus lopend voortgeduwd worden. En ja, onze fietsen zijn ook volgeladen, maar we kunnen gelukkig nog wel onze trappers gebruiken!
In ICU Guesthouse hebben we Sarah ontmoet, een Oegandeze getrouwd met een Nederlander met wie ze het Guesthouse runt. Daarnaast is zij oprichtster van het ‘Jjaja Bbanga Project”. Dit bestaat uit een Medisch Centrum en een educatief centrum, waar mensen van het platteland terecht kunnen voor eerstelijns gezondheidszorg en educatie. Het medisch centrum is al actief, het educatief centrum start in juli 2017. We hebben met Sarah afgesproken dat we er langsfietsen, maar door omstandigheden was Sarah er niet toen wij daar aankwamen en waren wij door beperkte wifi daar niet van op de hoogte. Toch werden we super gastvrij ontvangen door 2 medewerksters, kregen we een uitgebreide rondleiding en mochten we er blijven slapen en eten. Ondanks dat het er primitief is (geen stromend water, geen elektriciteit) was het een supermooie plaats om te verblijven, heerlijk rustig, met geweldig uitzicht (letterlijk en figuurlijk) en enthousiaste mensen. Dat gaan we zeker belonen met een donatie vanuit Nederland.

Rode Khmer

De laatste dagen in Cambodja zijn we met kleine omwegen naar Phnom Penh  gereden. In dit gebied waren meer kleinere (onverharde) wegen beschikbaar. Deze wegen zijn een stuk mooier en rustiger maar ook zwaarder omdat we continue moeten uitkijken voor kuilen en mul zand. Bovendien waren de wegen zo stoffig dat het opwaaiende rode zand ons mooi gekleurd heeft!

Phnom Penh is een drukke en chaotische stad van 2 miljoen inwoners.

 De stad is duidelijk in ontwikkeling. Overal worden wegen aangelegd of verbreed. Ook het aantal in aanbouw zijnde moderne/luxe hotels en/of appartementen is enorm. Dit is een groot contrast met de rest van het land. Ook het aantal dure auto’s is vele malen groter dan we tot nu toe gezien hebben.

De hartelijkheid van de mensen is ook hier enorm. Deze hartelijkheid staat in schril contrast met de vreselijke geschiedenis van het land. Wij wisten van de Rode Khmer, maar we waren ons niet bewust van de omvang van de wreedheden van dit regime.

De laatste dag in Phnom Pehn zijn we naar de Killing Fields en een ‘gevangenis’ geweest uit de periode (1975-1979) van de Rode Khmer.

 In 3 jaar hebben zij zo’n 2 a 3 miljoen landgenoten (25% van de bevolking) vermoord. Redenen om gemarteld en vermoord te worden waren o.a. dat je geleerd had, een bril droeg (teken van intelligentie), je een banaan geplukt had of kritiek op het communistische regime had, oftewel je een mogelijke bedreiging was. De wijze waarop dit gebeurde is moeilijk te beschrijven.

 Enkele jaren geleden zijn we in het KGB-museum in Vilnius en in Auschwitz geweest. We dachten dus wel wat gewend te zijn, maar wederom worden we hier stil van en is het hopen dat dit soort praktijken niet ook nu nog in o.a. Syrië of Noord-Korea plaatsvinden!

Ondertussen hebben we Cambodja weer verlaten…

 …en hebben we nog een paar dagen rust in Bangkok. 😉

Ahoj Praha!

In stead of 2 we cycled in 1 day to Prague (93km), our final destination. It was a nice cycleroute, not too difficult neither too hot.

In Poland we didn’t see much cyclists and mostly in the city. In Czech this is totaly different. Al cyclists we see are mountainbikers, in the cities there are less bikers. Most of the Czech cyclists greeted us with “ahoj!” which sounds like we’re in a pirate movie and made us smile :-).

We stayed at the city campsite of Prague, 2km from the city centre, which looked more like a music festival then a family campsite, especially after some heavy rains when the grass was turned into mud.
image

We had plenty of time to get a good first impression of this big beautiful city, which has a lot of cute streets, old squares, beautiful buildings, nice restaurants and beergardens.
Too bad there are also quite some places with an overload of tourists, who are visiting the castle and staring at the ‘amazing’ anatomical clock.

We had a lot of fun with people who we’ve met at a Couchsurfmeeting, so we met them the days after again for some diners and drinks. A good ending of our cycletrip through Poland and Czech Republic!
image

In and around Brno

As predicted friday was pretty hot (34ºC) but it were the hills which made this a hard day. Fresh from the start we had to climb a 12% hill directly followed by a less steep but very long climb. Later the day we had a few more hills of 12% and even 14%. We managed it again and we safely arrived in Brno. Because our hosts would be at home later in the afternoon we drove into the city centre which really looked beautiful.

In the evening we went with our hosts (Matej and Bara) and their friends Jan and Micha out for a few beers.

20130805-204333.jpg Saturday should even be warmer (38ºC) so it would be too hot to do anything, so we went for a swim in a nice cold lake next to the railroad, sunbathing on concrete.

20130805-183008.jpg The water was superb. It was the best way to spend this day. Too bad the last white parts of our body turned into red!

After a day of sunbathing we haven’t really seen Brno. Sunday would be as hot as saturday and there would be rain and thunder in the evening, so we decided not to go cycling, but take a try to see the city. The centre is really nice but rather small so one day was enough for us. In the evening we had great homemade (by Bara) strawberry-dumplings and great Czech wine! Our weekend in Brno was a perfect one for us, thanks Matej and Bara!

On monday we took the train to Kutna Hora (60km east of Prague) which is very beautiful and on the Unesco world heritage list.

Yet two days (easy going because of the temperatures) to go to arrive in Prague.

Bye Poland, Hi Czech

After Oswiecim (Auschwitz) we had to cross the border with the Czech Republic. We woke up with heavy winds and rain. The temperature difference between this time and the day before was 20 degrees! Happily it was dry and wind lay down when we left the campsite. On our way we had some light rains but the temperature was ok for cycling, so that was no problem. After 70 kilometers we found the border and like on the border of Lithuania and Latvia we had to cross it illegally. This time we found a real border a few kilometers further.

20130801-211205.jpg

After 85 kilometers we reached the ‘campsite’ but it looked more like fishermen’s gathering with old trashy caravans. We decided to look for a hotel…

The first morning in Czech was hard, right out our bed and hotel we had to climb a few hills (12%). We got a little scared and decided to take a detour which leaded us over some nice roads.

20130801-212429.jpg
At the end of the day we had to climb again a few 12% hills this was still hard but far easier then the one in the morning.

Today we took it easy, by accident Koen found a nice cyclelane, on the banks of a river, starting 200m from the campsite which would lead us for 30km to Prerov halfway the distance for this day.

Tomorrow we’ll go to Brno depending on our hosts we’ll have a day of rest or go for a cycletrip to a Czech wineregion!

37 degrees and shivering

Yesterday we drove 85km from Krakow to Oswiecim (Auschwitz). As predicted the weather was beautiful for those who love sunbathing or doing nothing, but not for us! There was a clear blue sky and the temperature reached up to 37. After half of the kilometers we ran out of water. Because it was a sunday all shops were closed so we decided to ask locals for water. After some negotiations between Sabine and 3 Polish kids we got our bottles filled plus a glass of lemonade because we were fools!!! They couldn’t believe we came from Krakow and we’re heading for Oswiecim, specially because of the weather.

In Oswiecim we found a nice camping place at the ‘Auschwitz center for dialogue and prayer’…
When we arrived we had no energy anymore to do some shoppings so we decided to eat at the center and get bread for the breakfast in the morning. When we escaped from the mosquitos we met a Dutch couple travelling by camper who offerted us a half part of their bread and a glass of wine! (How suitable in the centre of prayer;-))

This morning we went to Auschwitz and Birkenau. Both camps are really impressive and interesting. Specially the size of Birkenau and the efficiency of both camps were ‘amazing’. As Birkenau is an open area with no shade we decided to leave it as quickly as possible and to go back in the evening, as it is 5 min. by bike from the campsite.
This time we were almost alone which made the place even more impressive!

Tomorrow we’ll leave Poland and enter Czech Republic. Hopefully the mosquitos can’t cross the border…

Warsaw to Krakov

After a great weekend in Warsaw we left Kasia and her family (thanks again). We drove in 5 days to Krakow where we are now.

20130727-093303.jpg

The landscape is beautiful and very widely. We’ve got great views especially when it’s hilly. The cycling is pretty heavy when there’s no flat part. The headwind makes it even harder.
We’ve camped in very nice villages with only Polish tourists.

The main roads are often busy but the asphalt is mostly good. The small roads are very quiet but sometimes they look more like patchwork than a road. The worst till now were the roads through forests. It’s clear google never uses bikes for it’s streetview, they think you can cycle everywere but the loose sand makes it really impossible.

Today was our last day in Krakow. We had a great time in this nice city and with our hosts Marta and Marcin (thank you!). We even went back in communistic times with them. They showed their communistic neighbourhood and we’ve played a game about queuing to get your groceries.

20130728-003725.jpg
We specially enjoyed the bike-protest with 540 persons to ask for better rules and infrastructure!

20130727-093106.jpg
Let’s hope our help has been of some use. If not, we at least enjoyed ourselves!

Tomorrow we’ll cycle to Oswiecim (Auschwitz) mostly on the banks of Wisla-river, so hopefully it won’t be a hard day, the temperature of 34 degrees is already killing enough!!

Hi Poland!

After being back from India for 6 month already, it’s time for our next trip! Like most people know, we’ll stay closer to home this time. We’re going to cycle from Warsaw via Krakau and Auschwitz (Poland) to Brno and Prague (Czech Republic).

image

Thursday we entered the night train, directly from Arnhem to Warsaw. It wasn’t easy to enter the right wagon with our bikes packed with luggage. A big Polish conductor told us to go to the back of the train. Running to the back a german conductor told us from a distance to enter the wagon where we were. The polish conductor told us again not to enter here. After running three times from one side to the other (dutch conductors were looking to it like watching a tennismatch; left – right – left – right), Koen pushed his bike up the stairs into the small door of the train and forced the polish conductor to step back. The german entered also and said to the Polish conductor “I’m the boss and they have to park their bike in couchette no 7!” We had to sleep in another, but in the end we slept in the same couchettes as our bikes.
image

Now we are couchsurfing in Warsaw at Kasia’s place who we hosted before in Breda. We had dinner in the big garden and already visited the beautiful centre of Warsaw, which looks old but it’s totally rebuild after being destroyed in world war II.
image

image

We’re looking forward to see more of this country, the first impression is already very good!

okrzyki / na zdraví
Sabine en Koen