Rode Khmer

De laatste dagen in Cambodja zijn we met kleine omwegen naar Phnom Penh  gereden. In dit gebied waren meer kleinere (onverharde) wegen beschikbaar. Deze wegen zijn een stuk mooier en rustiger maar ook zwaarder omdat we continue moeten uitkijken voor kuilen en mul zand. Bovendien waren de wegen zo stoffig dat het opwaaiende rode zand ons mooi gekleurd heeft!

Phnom Penh is een drukke en chaotische stad van 2 miljoen inwoners.

 De stad is duidelijk in ontwikkeling. Overal worden wegen aangelegd of verbreed. Ook het aantal in aanbouw zijnde moderne/luxe hotels en/of appartementen is enorm. Dit is een groot contrast met de rest van het land. Ook het aantal dure auto’s is vele malen groter dan we tot nu toe gezien hebben.

De hartelijkheid van de mensen is ook hier enorm. Deze hartelijkheid staat in schril contrast met de vreselijke geschiedenis van het land. Wij wisten van de Rode Khmer, maar we waren ons niet bewust van de omvang van de wreedheden van dit regime.

De laatste dag in Phnom Pehn zijn we naar de Killing Fields en een ‘gevangenis’ geweest uit de periode (1975-1979) van de Rode Khmer.

 In 3 jaar hebben zij zo’n 2 a 3 miljoen landgenoten (25% van de bevolking) vermoord. Redenen om gemarteld en vermoord te worden waren o.a. dat je geleerd had, een bril droeg (teken van intelligentie), je een banaan geplukt had of kritiek op het communistische regime had, oftewel je een mogelijke bedreiging was. De wijze waarop dit gebeurde is moeilijk te beschrijven.

 Enkele jaren geleden zijn we in het KGB-museum in Vilnius en in Auschwitz geweest. We dachten dus wel wat gewend te zijn, maar wederom worden we hier stil van en is het hopen dat dit soort praktijken niet ook nu nog in o.a. Syrië of Noord-Korea plaatsvinden!

Ondertussen hebben we Cambodja weer verlaten…

 …en hebben we nog een paar dagen rust in Bangkok. 😉

Advertenties

Toeristisch geweld

De eerste 1,5 week zijn al weer voorbij. Tot aan Battambang hadden we eigenlijk nog geen andere toerist gezien. In Battambang was het toerisme aanwezig maar niet overdreven. In Siem Reap en Angkor Wat is het toerisme enorm aanwezig.

enkele toeristen genieten van zonsopkomst

 

image
Angkor Wat (één van de vele tempels)

 

De stad lijkt in niets op wat we verder van Cambodja gezien hebben. De prijzen zijn 2 a 3 keer zo hoog, de hippe bars met westerse beats and neon-reclame,


te fanatieke TukTuk-drivers: miss/sir you wanna TukTuk (ook al staan we met onze fietsen klaar om te vertrekken) of verkopers in Angkor: want cold water, coke, pineapple miiiisssss/siiiirrrrrr? We mogen natuurlijk niet klagen, maar het contrast met de rest van het land is zo bizar groot!

Na 2 dagen Angkor Wat hebben we vandaag weer de ‘rust’ opgezocht. Onderweg weer eens heerlijk gegeten bij één van de vele kraampjes langs de straat.

 Na 60km fietsen zijn we in Kampong Kdei (gehucht van 2 straten) met een historische brug beland. We verblijven in het enige guesthouse (met koude douche en hurk toilet en zonder wasbak en airco) van het dorp en mogelijk verre omtrek.

Naast de jaarlijkse kermis zijn wij vandaag de lokale attractie!  Stiekem is het best een beetje afzien maar wij genieten helemaal van deze ‘rust’!

Met een (glim)lach

Na 3 dagen fietsen door een weinig toeristisch gedeelte van Thailand zijn we de grens met Cambodja over gestoken. Ook hier is het weer even wennen. Zo kan hier naast met Cambodiaans geld (Riel) ook met Dollars betaald worden. Gaan winkels om 18u dicht en zijn er geen supermarkten. 

Na 1,5dag in Cambodja voelen we ons helemaal thuis, zeker als we bijna langs Bavel rijden.   

De 2e dag rijden we naar Battambang (de 2e stad van het land en 4e wat betreft toerisme). Onderweg is er erg veel te zien, te groeten en te zwaaien. De gegrilde slangen en ??? hebben we maar even links laten liggen. 

 Opvallend zijn de vele glimlachen die we op de hoofden van kinderen, gezinnen op brommertjes of ‘restaurant’ eigenaren toveren als we voorbij rijden of we bij hen wat willen eten. Men lijkt hier nooit aggressief te worden en altijd te blijven (glim)lachen!